Laslo Vegel se ubraja u najznačajnije pisce savremene mađarske i evropske književnosti. Književnu karijeru započeo je 1965. godine, od kada je intenzivno prisutan u literaturi bivše Jugoslavije.

Mnogi kritičari smatraju da Vegel podjednako pripada i mađarskoj i srpskoj književnosti. Sam Vegel to objašnjava ovako: "Pišem na mađarskom jeziku i, naravno, pripadam mađarskoj književnosti. Moje životno iskustvo, ceo moj život i prozni svet vezuje me za nekadašnju Jugoslaviju, danas za Srbiju, Vojvodinu odnosno Novi Sad. I srpski i hrvatski kritičari koji su pisali o meni uvažili su moju kompleksnu situaciju i niko nije pisao o meni kao o stranom književniku. Ni ja se ne osećam u srpskoj književnosti i kulturi kao stranac. Ali, to ne znači da je ta kompleksna situacija neka "multikulturna idila”, ponekad osećam da sam na ničijoj zemlji, a ponekad kao da nosim dva tereta na leđima."

---

Najznačajnije knjige Lasla Vegela su:

Memoari jednog makroa (1967)

Kurs strasti (1969)

Dupla ekspozicija (1984)

Novosadska trilogija, Exterritorium (2000)

Pareneza (2003)

Vegel je dobio najprestižnije i najzvučnije priznanje u Mađarskoj - regionalnu Pulicerovu nagradu, koja se dodeljuje za ukupan javni angažman sa akcentom na određeno delo. Naglašen je njegov dnevnik "Ispisivanje vremena, u međuvremenu”, koji je skoro istovremeno, objavljen u Beogradu i Budimpešti.

---

---

AutorIn: Ljiljana Renke

---

---